Nikiszowiec jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych i znaczących przestrzeni kulturowych Górnego Śląska. To miejsce, w którym historia przemysłowa, codzienne życie mieszkańców i kultura tworzą spójną, wciąż żywą całość. Osiedle nie funkcjonuje wyłącznie jako zabytek ani jako scenografia dla wydarzeń, lecz jako realna przestrzeń zamieszkania, pracy i wspólnoty. Ta autentyczność sprawia, że Nikiszowiec posiada wyjątkowy potencjał kulturowy i emocjonalny, który w naturalny sposób rezonuje z ideą jubileuszowego projektu „Dekada Risonanza Continua”.

Układ urbanistyczny Nikiszowca został zaprojektowany jako samowystarczalne osiedle, w którym centrum życia społecznego, religijnego i kulturalnego skupia się wokół wspólnej przestrzeni. Plac Wyzwolenia od początku pełnił rolę miejsca spotkań, wydarzeń i symbolicznego centrum osiedla. To właśnie tutaj krzyżują się codzienne drogi mieszkańców, a życie prywatne i wspólnotowe przenikają się w sposób charakterystyczny dla górniczych osiedli patronackich. Nad tą przestrzenią dominuje bryła kościoła św. Anny, która od momentu powstania wyznacza rytm i znaczenie tego miejsca.

Tożsamość Nikiszowca ukształtowana została przez doświadczenie pracy, solidarności i współodpowiedzialności. Przez dekady osiedle było przestrzenią intensywnego życia społecznego, w którym funkcjonowały chóry, orkiestry, stowarzyszenia i inicjatywy oddolne. Muzyka, w tym muzyka chóralna, pełniła istotną rolę jako forma wspólnego przeżywania i budowania więzi. Dzisiejsza obecność wydarzeń artystycznych w Nikiszowcu nie jest więc zjawiskiem przypadkowym ani nowym, lecz kontynuacją głęboko zakorzenionej tradycji obecności kultury w życiu codziennym mieszkańców.

Centralnym punktem tej opowieści pozostaje kościół św. Anny, wzniesiony jako integralny element założenia urbanistycznego Nikiszowca. Jego historia jest nierozerwalnie związana z rozwojem osiedla i potrzebą stworzenia miejsca, które pełniłoby nie tylko funkcję religijną, lecz także wspólnotową. Świątynia powstawała w okresie intensywnych przemian społecznych i gospodarczych, a jej budowa była odpowiedzią na realne potrzeby lokalnej społeczności, która od początku współtworzyła to miejsce.

Kościół św. Anny nie był projektowany jako odizolowany obiekt sakralny, lecz jako naturalne centrum życia osiedla. Jego lokalizacja, skala i forma sprawiają, że pozostaje on punktem odniesienia zarówno w sensie przestrzennym, jak i symbolicznym. Przez kolejne dekady świątynia była świadkiem najważniejszych momentów w historii Nikiszowca i jego mieszkańców, od wydarzeń religijnych, przez inicjatywy społeczne, po działalność artystyczną. Obecność muzyki chóralnej w tym wnętrzu ma więc charakter ciągłości, a nie jednorazowego wydarzenia.

Wnętrze kościoła sprzyja skupieniu, słuchaniu i wspólnemu przeżywaniu dźwięku. Jego akustyka oraz monumentalna, lecz nieprzytłaczająca przestrzeń tworzą warunki, w których muzyka chóralna może wybrzmieć w sposób pełny i naturalny. To miejsce, w którym głos ludzki staje się nośnikiem emocji, pamięci i wspólnotowego doświadczenia. W kontekście projektu „Dekada Risonanza Continua” kościół św. Anny nie jest wyłącznie salą koncertową, lecz przestrzenią znaczeń, w której muzyka spotyka się z historią i żywą tradycją.

Wybór Nikiszowca jako miejsca inaugurującego Rok Jubileuszowy ma również wymiar symboliczny. Jest to przestrzeń, w której sacrum i codzienność od zawsze współistnieją, a kultura wyrasta z doświadczenia wspólnoty. Koncert „Źródło” realizowany w tej dzielnicy staje się czytelnym znakiem powrotu do korzeni, zarówno w sensie muzycznym, jak i ideowym. To tu rozpoczyna się jubileuszowy cykl, podkreślając, że fundamentem projektu jest dialog z miejscem, jego historią i mieszkańcami.

Nikiszowiec pozostaje dziś miejscem, w którym przeszłość nie została zamknięta w muzealnej narracji. Zabytkowa architektura, rytm ceglanej zabudowy i charakterystyczna skala przestrzeni tworzą tło dla współczesnych działań kulturalnych, które nie konkurują z historią, lecz ją dopełniają. Wydarzenia artystyczne realizowane w tej dzielnicy są częścią żywej tkanki miasta i naturalnym elementem jego tożsamości.

Włączenie Nikiszowca i kościoła św. Anny w jubileuszowy projekt podkreśla społeczną i kulturową rolę muzyki chóralnej. Koncert nie jest tu wyłącznie prezentacją artystyczną, lecz spotkaniem z miejscem i jego znaczeniem. To forma dialogu z przestrzenią, która przez lata była świadkiem pracy, wiary, solidarności i wspólnotowego przeżywania kultury.

Nikiszowiec, jako przestrzeń otwierająca Dekadę Risonanza Continua, wyznacza kierunek całego projektu. Pokazuje, że muzyka chóralna może i powinna funkcjonować w ścisłym związku z miejscem, historią i lokalną tożsamością. To tutaj głos chóru spotyka się z pamięcią przestrzeni, a muzyka staje się nośnikiem ciągłości, dialogu i trwania, które stanowią istotę jubileuszowego cyklu.

Źródło informacji: wikipedia, strona kościoła św. Anny