
RADOŚĆ ŚPIEWANIA
Koncert „Radość śpiewania” jest czwartym wydarzeniem jubileuszowego cyklu „Dekada Risonanza Continua”. Po „Źródle”, które prowadziło do początków wspólnego muzykowania, „Wspólnocie” opowiadającej o spotkaniu różnych głosów i tradycji oraz „Korzeniach” poświęconych historii zespołu, przychodzi czas na koncert skupiony na tym, co od dziesięciu lat pozostaje istotą Risonanza Continua: na radości płynącej ze wspólnego śpiewania.
Program tego koncertu powstał inaczej niż programy wcześniejszych wydarzeń Dekady. Tym razem swoje propozycje przedstawili sami chórzyści, wskazując utwory, które chcieliby wspólnie wykonać podczas jubileuszowego roku. Ostateczny kształt repertuaru został ustalony wspólnie z dyrygentką Risonanza Continua, Martyną Rim. Dzięki temu koncert jest nie tylko kolejną prezentacją artystyczną chóru, lecz także muzycznym autoportretem zespołu, zbudowanym z indywidualnych wyborów jego członków.
Tytułowa radość nie oznacza, że wszystkie kompozycje mają pogodny lub lekki charakter. W programie znalazły się utwory pełne skupienia, tęsknoty, modlitewności i silnych emocji. „Radość śpiewania” oznacza tu radość tworzenia wspólnego brzmienia, mierzenia się z wymagającym repertuarem, słuchania innych głosów i odkrywania, że muzyka powstająca z wielu oddechów może stać się jedną wypowiedzią.
Program prowadzi słuchaczy przez niemal pięć stuleci muzyki chóralnej. Jego najstarszą część tworzą dzieła mistrzów renesansu i polskiego baroku. „Super flumina” Giovanniego Pierluigiego da Palestriny, oparte na Psalmie 137, jest przejmującą opowieścią o tęsknocie i pamięci. „If Ye Love Me” Thomasa Tallisa ukazuje przejrzystość angielskiej polifonii, natomiast „Omni die dic Mariae” Grzegorza Gerwazego Gorczyckiego oraz Psalm 81 „Radujcie się Bogu nawyższemu” Mikołaja Gomółki przypominają o bogactwie polskiej muzyki dawnej. W tych utworach szczególnie wyraźnie słychać, że śpiew chóralny opiera się na uważności, dyscyplinie i odpowiedzialności każdego wykonawcy za całość brzmienia.
Muzykę romantyczną i późnoromantyczną reprezentują dwa utwory wyrastające z odmiennych tradycji. Pełne energii „Jauchzet dem Herrn” Feliksa Mendelssohna Bartholdy’ego, oparte na Psalmie 100, przynosi wezwanie do uwielbienia i radosnego śpiewu. „Bogorodice Diewo” Siergieja Rachmaninowa prowadzi natomiast ku skupieniu i głębokiej duchowości prawosławnej. Zestawienie tych kompozycji pokazuje, jak różnymi środkami muzyka chóralna może wyrażać wiarę, zachwyt i wewnętrzne przeżycie.
W części współczesnej zabrzmią „Ave Maria” Javiera Busto, „Ubi Caritas” Oli Gjeilo oraz „Zdrowaś Królewno Wyborna” Andrzeja Koszewskiego. Każdy z tych kompozytorów inaczej wykorzystuje możliwości ludzkiego głosu, łącząc wielowiekową tradycję muzyki sakralnej ze współczesnym językiem harmonicznym i własną wrażliwością. Program ukazuje dzięki temu muzykę chóralną nie jako zamknięte dziedzictwo przeszłości, lecz jako żywą sztukę, która nadal się rozwija i znajduje nowe sposoby wyrażania tych samych ludzkich emocji.
Jednym z najmocniejszych punktów koncertu będzie „Magnificat in C” Johanna Christiana Bacha, kompozycja przeznaczona na dwa czterogłosowe chóry i instrumenty. Risonanza Continua wielokrotnie wykonywała jej wersję a cappella w swoich programach konkursowych. To utwór efektowny i spektakularny, a zarazem jeden z najbardziej wymagających w repertuarze zespołu. Podczas „Radości śpiewania” zabrzmi z towarzyszeniem Grazioso String Quartet. Smyczki wzbogacą jego brzmienie, natomiast chór ponownie zmierzy się z ośmiogłosową konstrukcją, w której dwa zespoły wokalne prowadzą ze sobą muzyczny dialog. Obecność „Magnificat” szczególnie dobrze oddaje ideę koncertu: radość śpiewania nie wynika wyłącznie z lekkości repertuaru, lecz także z satysfakcji, jaką daje wspólne wykonanie muzyki trudnej, efektownej i ważnej dla zespołu.
Zaplanowane na bis „An Irish Blessing” Jamesa E. Moore’a oraz „May It Be” Enyi wprowadzą bardziej bezpośredni, współczesny ton. Przypomną również, że radość wspólnego śpiewania nie kończy się na granicach epok, języków ani gatunków.
Tym razem znaczenie przestrzeni wynika przede wszystkim z charakteru samej muzyki. Większość programu wyrasta z tekstów psalmów, modlitw i tradycji chrześcijańskiej, dlatego wnętrze kościoła św. Wojciecha w Zabrzu staje się dla niego naturalnym kontekstem. Koncert odbędzie się w niedzielę o godzinie 12.30, przyjmując formę południowego spotkania z muzyką, a nie uroczystej wieczornej gali. Południowa pora nada wydarzeniu bardziej otwarty i bezpośredni charakter, pozwalając potraktować wspólny śpiew jako część żywego doświadczenia wspólnoty.
„Radość śpiewania” nie zamyka całej Dekady. Jest kolejnym rozdziałem jubileuszowej opowieści, tym razem napisanym głosami samych chórzystów. Pokazuje, że Risonanza Continua tworzą nie tylko wspólna historia, koncerty i osiągnięcia, lecz przede wszystkim ludzie, którzy po dziesięciu latach nadal chcą spotykać się na próbach, wybierać ważną dla siebie muzykę i śpiewać razem.
wstęp na koncert WOLNY

















